Function Disabled

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

πρώτα το Ντάρμα για να φθάσεις στο Κάρμα

Ο όρος Ντάρμα Σανσκριτικά: ο Φυσικός Νόμος αναφέρεται στην υφιστάμενη τάξη της Φύσης και της ανθρώπινης ζωής και στην συμπεριφορά που θεωρείται ότι εναρμονίζεται με αυτή την τάξη. Όσον αφορά την 
ηθική, ορίζεται ως «ορθός τρόπος ζωής» και «ορθή διαγωγή». Όσον αφορά την πνευματικότητα, το ντάρμα μπορεί να οριστεί ως «η Οδός των Ανώτερων Αληθειών».

Η αντίληψη της Σανκριτικής φιλοσοφίας για τους νόμους του σύμπαντος, καθώς και της φιλοσοφίας πολλών άλλων λαών – που τελικά αναφέρουν τα ίδια με διαφορετικές ονομασίες – μπορεί να φωτίσει πολλά σκοτεινά σημεία της σκέψης μας, ή ακόμη να μας γεννήσει καινούργια ερωτήματα, κάνοντάς μας να καταλάβουμε πως τίποτε δεν είναι τυχαίο, πως καθετί έχει την αιτία της ύπαρξής του.

Για τους Ινδούς φιλόσοφους, πριν από την ύπαρξη οποιουδήποτε εκδηλωμένου όντος υπήρχε ένας αιώνιος Συμπαντικός Μοναδικός Νόμος που περιείχε μέσα του τα πάντα. Αυτόν το νόμο ονομάζουν Ντάρμαν και είναι το ένα χωρίς δεύτερο που υπήρχε πάντα, χωρίς να γεννηθεί από πουθενά, είναι η πάντα υπάρχουσα Αιτία χωρίς αιτία. Ο γενικός αυτός Νόμος εκδηλώθηκε σε διαφορετικούς νόμους, τα Ντάρμα. Κάθε Ντάρμα αφορά ένα είδος όντων. Υπάρχει Ντάρμα για την ανθρωπότητα, άλλο για τα ζώα, τα φυτά, τους γαλαξίες κλπ. Για να συλλάβουμε την έννοια του Ντάρμα σε όλη του την έκταση, θα πρέπει αναγκαστικά να αναλύσουμε έννοιες γνωστές από άλλες ομιλίες που έγιναν σε αυτόν τον χώρο.

Καθετί, για να πάρει μια μορφή και οργάνωση ώστε να εκδηλωθεί, χρειάζεται μια Διάνοια. Αυτή η συμπαντική διάνοια που πηγάζει από το Νόμο είναι το ΜΑΧΑΤ. Είναι το αληθινό Φως που όταν από μέσα του περάσουν τα διάφορα Ντάρμα, γίνεται η δημιουργία. Συμβαίνει ό,τι και σε ένα σκοτεινό δωμάτιο όπου δεν διακρίνουμε τίποτε, αν και έχει μέσα διάφορα αντικείμενα – και μόνο με το φως βλέπουμε ότι πραγματικά το εσωτερικό του βρίσκεται σε μια τάξη. Περνώντας από το ΜΑΧΑΤ, το Ντάρμα αναλύεται και έτσι δημιουργείται ο δυαδισμός στον εκδηλωμένο κόσμο. Αυτός ο δυαδισμός είναι ο νόμος του ΚΑΡΜΑ.


Αυτοί οι φυσικοί νόμοι διδάσκονταν στην αρχαιότητα σε εκείνους τους περισσότερο έτοιμους ανθρώπους και συχνά σε όλους εκείνους γενικά που προσπαθούσαν αληθινά να ερευνήσουν την αιτία και το σκοπό των φυσικών, ψυχικών και νοητικών φαινομένων.

Για την αντίληψη αυτών των φυσικών νόμων χρειάζεται ένας νους που έχει εκπαιδευτεί να βλέπει πέρα από τις πίστεις, προκαταλήψεις, αλλοτριώσεις και προλήψεις, 
αν βλέπουμε το ζήτημα με καθαρή διάνοια, είναι αδύνατον να πλησιάσουμε το Νταρμα και το Κάρμα.

Έτσι, οι σοφοί φιλόσοφοι, λένε ότι υπάρχει ένας Απρόσωπος Γενικός Νόμος ή «Ντάρμαν» που κυριαρχεί σε όλο το σύμπαν, σε όλες τις δυνατές του διαστάσεις. Δεν υπάρχει ένας προσωπικός Θεός που αγαπάει, μισεί, προτιμά, εμποδίζει. Αλλά μια Υπέρ-νοητική Πρώτη Δύναμη της Φύσης, κάπως έτσι όπως ο Λόγος του Πλάτωνα στην αρχαιοελληνική εσωτερική παράδοση. Πίσω από την Πρώτη Δύναμη είναι η Αιτία αυτής, που είναι ακόμη Δυαδική (καθαυτή «υποκειμενικά»), και μετά η ΑΙΤΙΑ χωρίς αιτία, δηλαδή η Μοναδική Αλήθεια, ο Μη Αριθμός (μη-δεν) που είναι η αρχή όλων των αριθμών. Μέσα στο Ντάρμαν υπάρχουν διαφορές (ειδικότητες) ή ιδιαίτεροι νόμοι που λέγονται Ντάρμα. 


Ανακεφαλαιώνοντας υπάρχουν τρεις τάξεις Ντάρμα, δηλαδή ΟΜΑΔΙΚΟ, ΑΤΟΜΙΚΟ και ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ.


Στη Μπαγκαβάτ Γκιτά, ο Κρίσνα λέει: «Κάθε φορά που οι άνθρωποι βγαίνουν από το Ντάρμα τους και κυριαρχεί η αδικία, τότε εγώ Γεννιέμαι.» 

ΟΜΑΔΙΚΟ ΝΤΑΡΜΑ: Είναι το Ντάρμα που περιέχει τα πολυάριθμα όντα του ιδίου είδους ταυτόχρονα. Έτσι εφαρμόζεται σε έναν γαλαξία, σε ένα αστρικό σύστημα, στην ανθρωπότητα αλλά ακόμα και σε μια κοινωνία μυρμηγκιών κλπ. Όταν το Ντάρμα αναφέρεται στην ανθρωπότητα, εφαρμόζεται σε εκείνους τους γενικούς νόμους της φυσικής εξέλιξής της που την κυριαρχούνε στο σύνολό της, ή τουλάχιστον στις μεγάλες ομάδες της. Έτσι λοιπόν θα πούμε για το Ομαδικό Ντάρμα ότι είναι αυτό που επηρεάζει ένα Έθνος, μια χώρα, μια επαρχία, μια οικογένεια κλπ.





ΑΤΟΜΙΚΟ ΝΤΑΡΜΑ: Είναι αυτό που οδηγεί και επηρεάζει τις δράσεις του ΕΓΩ – της τριάδας – δηλαδή εκείνου που είναι ο άνθρωπος στο βάθος του εαυτού του και που διατηρείται κατά τις μετενσαρκώσεις του. Είναι το Ντάρμα που παίρνει και θερίζει τα σπουδαιότερα πνευματικά επιτεύγματα (του ανώτερου εαυτού) σε κύκλους χιλιάδων ετών. Είναι ο Ηθικός Νόμος που υπάρχει στο βάθος των συνειδήσεών μας και μένει πάντα ξύπνιος.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΝΤΑΡΜΑ: Επηρεάζει και διοικεί τα γεγονότα της καθημερινής ζωής μέσα σε αυτό τον κόσμο των ασημαντοτήτων και μικροτήτων που γεμίζουν σχεδόν όλες τις ανθρώπινες μέρες. Αποτελείται από μικρά διαστήματα χρόνου και οι κύκλοι του είναι βραχείς και ταχείς.

Θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλές άλλες ταξινομήσεις γιατί ακόμη και τα μόρια, τα άτομα, τα υποσωματίδια που αποτελούν τις πυρηνικές υποδομές, διοικούνται από νόμους τόσο αμετάβλητους όσο  είναι εκείνοι που κάνουν να περιστρέφονται τα συγκροτήματα των γαλαξιών. Αυτή η γενική περιγραφή μας δίνει όλο το μεγαλείο αυτής της τόσο μεγάλης συμπαντικής αρχής. Θα ρωτήσει ίσως κάποιος: Αν αυτοί οι νόμοι όμως λειτουργήσουν με άριστη αποτελεσματικότητα πάνω σε όλα τα όντα και δεν μπορεί κανείς τους παραβεί, τότε πώς συμβαίνουν τα κοσμικά ατυχήματα που διακόπτουν την προγραμματισμένη εξέλιξη εκατομμυρίων όντων, και γιατί υπάρχει τόσος ανθρώπινος πόνος; Αυτή τη φιλοσοφική δοξασία του Ντάρμα δεν θα μπορούσε να την καταλάβει κανείς χωρίς να γνωρίσει τη συμπληρωματική της, δηλαδή το ΚΑΡΜΑ (σανσκριτική λέξη που σημαίνει δράση).

Το Κάρμα είναι ο νόμος της «Δράσης και Αντίδρασης», δηλαδή αυτό που κάνει κάθε δράση να γίνεται αιτία για μια επόμενη, και αποτέλεσμα μιας προηγούμενης.  Έτσι, όλο το σύμπαν είναι δεμένο με αλυσίδες δράσεων. Αν η δράση είναι μέσα στο Ντάρμα, τότε είναι ΟΡΘΗ ΔΡΑΣΗ και δεν δημιουργεί καρπούς. Αλλά αν είναι έξω από το Ντάρμα ή Νόμο, τότε προκαλεί πικρούς καρπούς πόνου, οι οποίοι θα ωθήσουν τον άνθρωπο να φύγει από τον πόνο και να επιστρέψει πάλι στην πορεία του Ντάρμα, στο δρόμο του Νόμου. Ομοίως υπάρχουν τρεις τάξεις Κάρμα: Ομαδικό κάρμα (ή καρμάν), ατομικό κάρμα από «μακρινό κύκλο», και προσωπικό κάρμα από «βραχύ κύκλο».

ΟΜΑΔΙΚΟ ΚΑΡΜΑ: Τα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να πούμε προέρχονται από τις αντιλήψεις που δώσαμε για το Ντάρμα. Μεγάλες, για παράδειγμα, κοσμικές καταστροφές παράγονται από μια παράβαση του νόμου σε αυτό το ίδιο κοσμικό επίπεδο. Η καταστροφή αυτή δίδει τη δυνατότητα να δημιουργηθούν νέες μορφές, μη επηρεασμένες από τα προηγούμενα λάθη και τον εκφυλισμό. 

ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΑΡΜΑ: Επηρεάζει τις δράσεις του Εγώ, δηλαδή εκείνες τις καλές ή κακές δράσεις που το άτομο-Εγώ κάνει από «βάθος καρδιάς».

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΡΜΑ: Αποκτιέται με τις μικρές καθημερινές και μηχανικές αντιδράσεις. Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος είναι ένα προϊόν του Εαυτού του, γιατί οι περασμένες δράσεις του προσδιορίζουν τις ευκαιρίες του παρόντος. Από το βάθος της ίδιας του της «προσωπικότητας» προέρχονται οι πόνοι και οι αγωνίες του, και ομοίως από τα βάθη του Εγώ του θα προσέλθουν οι σωτήριες λύσεις. Έτσι δεν πιστεύουμε πως κάποιος Θεός ή Διδάσκαλος μπορεί να απελευθερώσει τον άνθρωπο, αλλά μόνο αυτός ο ίδιος μπορεί να ελευθερώσει τον εαυτό του. Διότι αν οι θεοί μπορούσαν να μας λυτρώσουν, ήδη θα το είχαν κάνει χωρίς όρους ή προηγούμενες συμβάσεις, δηλαδή από αγνή Αγάπη. Αλλά επειδή δεν μπορούν, δεν το κάνουν. Οι θεοί και ο Διδάσκαλος μπορούν μόνο να μας δείξουν την Ατραπό, το Δρόμο, που αυτοί οι ίδιοι πάτησαν πριν από εμάς, αλλά δεν μπορούν να τον βαδίσουν για εμάς. 

Ο πόνος είναι «φορέας συνείδησης», είναι η αυτοματοποιημένη προειδοποίηση ότι έχουμε σφάλλει στο δρόμο, ότι έχουμε παραβεί το Ντάρμα, και αυτή η δύναμη καρμικής αντίδρασης (ο πόνος) μας φέρνει πάλι στην ορθή Ατραπό – μέσω της ορθής δράσης ή γιόγκα. Η διδασκαλία της ορθής δράσης είναι πολύ σημαντική για τον μαθητή που αρχίζει τα πρώτα βήματα στην Ατραπό της Μαθητείας για την κατάκτηση της Αλήθειας. Σύμφωνα με τη διδασκαλία αυτή, ο άνθρωπος πρέπει να ακολουθεί το Ντάρμα του, το δρόμο του, και να δρα χωρίς να περιμένει καρπούς από τα έργα του. Απλά να εκτελεί τις απαραίτητες δράσεις που επιβάλλει το Κάρμα του για να μην ξεφύγει από το δρόμο της εξέλιξής του ούτε να επηρεάζεται από το άσχημα ή καλά αποτελέσματα των δράσεών του, γιατί η συνείδησή του θα πρέπει να βρίσκεται πιο ψηλά από τις καθημερινές αποτυχίες ή επιτυχίες.
Ακόμα, σύμφωνα με την ορθή δράση, ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του Ντάρμα που ορίζεται από τα γεγονότα του δικού του κάρμα. Γι’ αυτό πρέπει να ακολουθεί το δικό του δρόμο και να μην επιβουλεύεται το δρόμο των διπλανών του, ακόμα κι αν είναι ευκολότερος από το δικό του.


Δίγλωσσο νόμισμα του Μενάνδρου, βασιλιά της Βακτρίας. Η λέξη «ΔΙΚΑΙΟΥ» μεταφράζεται σε «DHARMIKASA», (ακολούθου / υποστηρικτή του Ντάρμα)

Ελληνικό: Νόμισμα του Μενάνδρου Δικαίου
Πλευρά 1: Ο Μένανδρος φορώντας διάδημα. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ

Πλευρά 2: Φτερωτή φιγούρα με διάδημα και φοίνικα, με φωτοστέφανο, πιθανώς η Νίκη. Επιγραφή στη γλώσσα Καρόστι: MAHARAJASA DHARMIKASA MENADRASA (ΒΑΣΙΛΕΩΣ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥ/ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗ ΤΟΥ ΝΤΑΡΜΑ, ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ) φώτο από wikipedia

*
Μαχάτ (σανσκριτικός όρος) = Στην κυριολεξία «ο Μεγάλος». Η πρώτη Αρχή συμπαντικής διάνοιας και συνείδησης. Στη φιλοσοφία των Πουράνα, το πρώτο προϊόν της ριζικής φύσης ή Πραντάνα (ίδια με την Μουλαπρακρίτι), παραγωγός του Μάνας ή σκεπτόμενης αρχής, και του Αχανκάρα ή της εγωικότητας και του αισθήματος «εγώ είμαι» (στο κατώτερο μάνας-νοητικό).


**«Ο άνθρωπος δεν μπορεί να πετύχει την απελευθέρωση από τη δράση, αν δεν είναι δραστήριος. Επίσης, δεν μπορεί να φτάσει στην τελείωση αν είναι αδρανής. Γι’ αυτό εκτέλεσε την προκαθορισμένη δράση σου, γιατί η δράση είναι ανώτερη από την αδράνεια. Με την αδράνεια δεν μπορείς να συντηρήσεις ούτε καν το σώμα σου. Ο άνθρωπος δεσμεύεται από τα δεσμά του κάρμα, αν δεν εκτελεί τις πράξεις του σαν μια θυσία. Γι’ αυτό, ω Αρζούνα, εκτέλεσε το καθήκον σου δίχως προσκόλληση. Μάθε ότι η δράση ξεπηδά από το Αιώνιο και το Αιώνιο προβάλλει από το Ακατάστρεφτο. Επομένως το Αιώνιο που διαπερνά τα πάντα, είναι πάντοτε παρόν στη θυσία. Εκτελώντας το καθήκον του ο άγιος Τζανάκα και άλλοι άγιοι έφτασαν στο σκοπό. Παρόμοια κι εσύ πρέπει να δρας και να κάνεις το καθήκον σου για το καλό των κόσμων.»

« Όπως ο αδαής εργάζεται με ζήλο και προσκόλληση στο έργο του, για το δικό του καλό, έτσι δρα και ο σοφός αλλά χωρίς προσκόλληση και για το καλό των άλλων. Ο σοφός ας μη μπερδεύει το νου των αδαών που είναι προσκολλημένοι στη δράση, αλλά ας εκτελεί τις πράξεις του με το πνεύμα της Γιόγκα, και ας οδηγεί και άλλους στην ορθή δράση. Εκείνοι που ασκούν συνεχώς τη διδασκαλία Μου με αφοβία και θάρρος, ελευθερώνονται από τα αποτελέσματα της δράσης. Αλλά εκείνοι που αντιδρώντας δεν ακολουθούν τη διδασκαλία Μου, εξαπατώνται σε κάθε γνώση. Μη έχοντας διάκριση, οδηγούνται στην καταστροφή. Ακόμα κι ένας άνθρωπος πνευματικής γνώσης δρα σύμφωνα με τη δική του φύση. Όλα τα όντα ακολουθούν τη φύση.  Είναι καλύτερα για τον άνθρωπο να εκτελεί ατελώς το δικό του ντάρμα, παρά να εκτελεί τέλεια το ντάρμα κάποιου άλλου. Είναι καλύτερα να πεθαίνει κανείς με το δικό του ντάρμα.»

(Μπαγκαβάτ Γκιτά, κεφ 3, «Ο Αληθινός Δρόμος της Δράσης»)


Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

The Tantric Tradition


The Tantric Tradition

Swami Niranjanananda Saraswati

Please explain the tradition and the meaning of the tantric yoginis.

This question concerns the tantras. Tantra has been classified into five categories: (i) Shaiva tantra in which Shiva is the master and Parvati is the disciple; (ii) Shakta tantra in which Shakti is supreme; (iii) Ganapatya tantra in which Ganesha is the chief deity; (iv) Saurya tantra in which the sun is the primordial force; (v) Vaishnava tantra in which Narayana is the chief. These are the five main classifications of tantra.

Out of the five, two are still very active, vibrant and dynamic in India, and they are Shaiva tantra and Shakta tantra. In Shaiva tantra, where Shiva is the guru and Shakti is the disciple, there are many sects, out of which ten are prominent. In Shakta tantra, where Shakti is the supreme controller of the universe, there are ten major sadhanas which are known as the Mahavidyas. The shakti, the creatrix, is seen in ten different forms, starting with Kali, then in other forms like Tara, culminating in Shodashi, Kamala. The shakti which is seen as the empress of the entire visible and invisible, manifest and unmanifest cosmos, who is the ruler of an individual's destiny and the cosmic destiny, who is the bestower of everything which is auspicious and benevolent, is worshipped as Shodashi. That is the final manifestation of shakti, the Devi.

The sadhana of Sri Yantra in tantra is the highest sadhana. In brief, the worship of shakti leads to transcendence from the earthly plane, the gross plane, and merger with the cosmic energy takes place. This is the theory behind it. At the same time, in the tantric tradition we find that there are eighty-four siddhas and sixty-four yoginis, who are the masters of the tantric art, the tantric science.

The Shakta tantra becomes fruitful only when woman is recognized as the Supreme Master, as the channel of the cosmic energy. This is a very ancient tradition. In ancient India, more specifically in tantric India, women have always had the highest position, the highest status. But later on, with the invasions and political upheavals, the matriarchal system of the tantras went underground and the patriarchal system of the tantras came to the surface.

Swami Sivanandaji, who is our paramguru, was a sannyasi of the Shankaracharya tradition in which Vedanta is the main theme, but at the same time he inspired many disciples to revive the ancient science. He inspired Paramahamsaji Satyanandaji and other people to revive the science of yoga. He inspired people like Swami Chinmayananda to revive the subject of Vedanta as it is taught in the Bhagavad Gita. He also inspired another swami to revive the science of Sri Vidya and his name is Swami Advayananda Saraswati.

When the subject of Sri Vidya, the real tantric tradition, had to be revived, it was necessary to initiate females in the sannyasa tradition and in the tantric tradition. So a personality was chosen for that, who is now known as Swami Sri Vidyamba Saraswati. She became the force behind the revival of the Shodashi tantra in which worship of Sri Vidya is the main theme. The priestesses, the swamis, who belong to that group are called yoginis.

In our midst we have five of them who came to conduct the Lalita Yajna in Deoghar. So they are also grandchildren of Swami Sivanandaji and I am also a grandchild of Swami Sivanandaji, and from that relationship we are brothers and sisters. Maybe in the future when you have the opportunity to spend some time with the yoginis, you will come to know the depth of the tantric tradition.


It is a very pure tradition. You see, even in tantra there is the tamasic tantra, there is the rajasic tantra and there is the sattwic tantra. People in society today know the tamasic tantra; that is the mentality of everyone today. Everybody wants to control, to have power, to manipulate other people, to influence other person's attitudes and thoughts. Therefore, in most of the books about tantra which are available in the market you will find the tamasic aspect, which can be and which is equated with magic; sometimes people say black magic, sometimes people say white magic. No matter what it is, it is the tamasic tantra.

Then there is the rajasic tantra in which the individual, the practitioner is the focus, and in which the practitioner has to control different elements and overcome different instincts and natures. This form of tantra is also known – there are masters who teach it – but this is not the real tantra. The real tantra is the sattwic tantra in which surrender and faith, surrender to the Divine and faith in divinity, play a very important and vital role. What the yoginis practise is sattwic tantra; it is not rajasic or tamasic.

The sattwic tantra is of the highest category and it has the force, the power to liberate one completely from the cycle of birth and death. Once you become perfect in sattwic tantra there is no return, there is only moksha. The tantric tradition is unique, very beautiful and very systematic. It is very pure, very simple and it develops the nature of innocence. You have to drop the ego completely. You have to let go of your individuality completely in order to identify with the shakti. So it is one of the most difficult of the practices as well.

Ganga Darshan, December 8, 1997

Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

TANTRA YOGA Ganga Darshan



Satsang given by Swami Niranjanananda Saraswati
Ganga Darshan

How many different paths are there for the liberation of man?

There are seven ways for the liberation of man. The first way is the path of Karma. This is the discipline for the man of ordinary mettle. The second is the Vaishnava path in which devotion to the Lord (bhakti) plays a greater role than work, and is meant for a higher competence. The third is the Shaiva path which is more a path of meditation and gyana (knowledge). These three orders or successive stages of discipline are meant for the ordinary category of seeker without any special qualification, the 'pashu' sadhaka, a creature who is bound by the bonds of existence.

The fourth path is the Dakshina path where karma, bhakti and gyana are skilfully harmonised and synthesised. Here the fruits of the first three are organised and conserved. Then we have the Vama path or the reverse path where the natural turn outward (pavritti), is turned inward (nivritti), to the source of all, and everything in creation is looked upon and used as the means for the return to the one consciousness that bases all and governs all. The process is one of inner identification of oneself with divinity, not only in its state of self-existence, but also in its movement of manifestation.

The Dakshina and Vama paths are for the aspirant who has evolved into higher competence, the one heroic enough, who can struggle and fight the nether forces of ignorance. This type of sadhaka is known as the 'vira' sadhaka.

Then we have the Siddhanta, the stage or path where things are finally determined as to the real nature and direction of one's goal, and one is prepared to have the knowledge embodied in all the parts of one's being and consciousness, This stage and that which succeeds it are for the highest type of sadhaka, the 'divya' sadhaka, who is fit to tread the highest path of inner consciousness that is rapidly nearing transcendental consciousness.

The last is the Kaula path. It is one of the most secret traditions of Tantra and the most pre-eminent. According to Tantra there is nothing higher than the Kaula which is the essence of all essences. There are certain conditions to be fulfilled before the truth of the Kaula path can he revealed. One must have matured in mind and nature as a result of study and discipline undergone in the previous stages. Only to such a person does the knowledge dawn without being taught and explained by others, for one's mind and inclination depend entirely upon previous preparation. One is ready according to one's stage of evolution.

The second factor is the degree of purification of consciousness that one has undergone at it result of japa from the Shaivite, Vaishnavite, Shakta, Ganapatya and Saura traditions. Third is the extent to which one has been freed from the deforming elements of ignorance and ego as a combined result of previous austerity, self-giving, sacrifice, repetition of mantras, observances of niyamas and similar acts aimed at ridding oneself of instinctive and lower tendencies. Here also one must have devotion and faith in the deity or guru.

Thus, to one of purified consciousness, calm, active in the ways of the spirit, of high faith, humility, cheerfulness, dedicated to truth and obedient to the commands of the guru, does the Kaula knowledge reveal itself.

How many types of guru exist in Tantra?

There are many types of gurus but according to Tantra there are gurus of six kinds:

1. Prerak (impeller) - one who impels the interest that leads to initiation.

2. Suchak (indicator) - one who indicates the sadhana for which interest has been awakened.

3. Vaachak (explainer) - one who explains the process and its object.

4. Darshak (shower) - one who shows the workings and its aim in greater detail.

5. Shikshak (teacher) - one who actually teaches how the sadhana is done.

6. Bodhak (illuminator) - one who lights the lamp of knowledge, both, spiritual and mental, in the disciple.

There is a tradition which speaks of twelve different kinds of guru:

1. Dhatuvaadi guru - who ensures liberation by making the disciple practise sadhana, observances and so forth.

2. Chandan guru - who emanates his high consciousness like a sandal tree giving out its fragrance and imparting it to other trees in its environment. His mere proximity acts towards liberation.

3. Vichar guru - who acts on the intelligence of the disciple, leading him through subtle and subtler operations of the intellect.

4. Anugraha guru - who uplifts by sheer grace.

5. Paras guru - who's mere touch, like that of the philosopher's stone, transmutes the disciple.

6. Kachchap guru - who redeems the disciple merely by thinking of him, like the turtle nourishing its young ones by thought alone.

7. Chandra guru - who's natural rays melt the being of the disciple in the manner of moonlight.

8. Darpan guru - who, like a mirror, reveals the true nature of the self.

9. Chhayaniti guru - who's mere shadow confers divinity on the disciple.

10. Nadaniti guru - who like the precious stone of that name, gives knowledge the moment the call of the aspirant reaches him.

11. Kraunchpakshi guru - who's mere remembrance confers spiritual elevation on the disciple.

12. Suryakant guru - who's mere glance burns up the sins of the disciple like the rays of the sun burning cotton.

How can we attain the goal of awakening the kundalini?

Kundalini may be awakened by intensity of work or by deep concentration. There are many practices in Yoga and in Tantra for awakening the kundalini, but we have to remember that any practice of Yoga or Tantra will awaken only one aspect of kundalini. The methods which have been outlined in Yoga and Tantra represent the techniques which are relevant to a particular personality type.

According to modern psychology, the human personality is divided into four categories - dynamic, intellectual, emotional and psychic, and we all tend to become creative in one of these aspects. An intellectual will tend to develop his intellectual creativity, while an emotional type of personality will be inclined to develop his emotional faculties and creativity. Kundalini represents an awakening of the inner self which does not fall into any of these categories.

Some of the methods prescribed for awakening are:

1. Mantra japa - repetition of mantra.

2. Tapas - austerity.

3. Swadhyaya - deep self-study.

4. Bhakti yoga - remembrance of God's name and the singing of devotional songs.

5. Gyana yoga - the yoga of contemplation.

6. Karma yoga - the yoga of action.

7. Raja yoga.

8. Practice of various other techniques like mudras, bandhas, pranayama, etc.

9. Shaktipat - awakening through the grace of guru.

10. Deep esoteric rituals of Tantra.

11. Other sadhanas of Tantra such as the pancha makar sadhana, the practices of vama marga or dakshina marga systems such as kaulachara and vamachara.

12. Aushadi - awakening through use of certain specific herbs.

13. Total surrender to guru or God.

What is tantric initiation and can you talk about the different forms of initiation in Tantra?

In Sanskrit the word for initiation is 'diksha' which comes from the root 'diksh', to dedicate oneself. Initiation implies that the disciple dedicates himself to the service of the guru and accepting his guidance. It also means that the disciple dedicates himself to something that was previously beyond his perception and understanding. Whether formal or subtle, initiation has been known and utilised throughout the world. In ancient Greece the word for initiation was 'musierion' which means 'dedication and knowledge that cannot be divulged'. Initiation was an essential part of the ancient mystical societies - 'The Mysteries'.

In Latin the word for initiation is 'sacramentum', that which binds. Initiation binds the disciple to his guru and also binds him to a deeper identification with his own being. Further, initiation has the same type of implications as the word 'Yoga'. 'Yoga' means 'the process whereby one gradually binds or yokes oneself' to one's deeper nature or being' . We can say that the path of Yoga is a process of progressively more subtle initiations. One gains a deeper insight into life and oneself. Such is the meaning of initiation.

Initiation in Tantra is to awaken the Shakti that is dormant in us and, through a series of initiations into different practices and techniques, a tantric seeks to unite this dormant Shakti with the ever-wakeful Shiva. In Tantra there are the following types of diksha or initiation:

1. Sparsha diksha: Initiation and instruction by touch is likened to the slow nourishing of its young by the bird with the warmth of its wings. It is the diksha where the guru divinises the sadhaka by his mystical touch. We have the example of Ramakrishna Paramahansa who one morning put his feet on the chest of Narendra, and as a result of that mystic touch Narendra lost his body-mind consciousness and was transformed from a sceptic Narendra into a God-intoxicated Vivekananda.

2. Dhrik or dhriksangya diksha: Initiation by sight is Like the nourishing of its young by the fish through its seeing alone. In this form of diksha, the process of transmission of shakti is by sight. The guru transmits spiritual power to his disciple by mere seeing. Ramana Maharshi used to impart initiation to his deserving disciples by sight only, at Arunachalam, his ashram in South India.

3. Manasa diksha: In this diksha the disciple receives the grace of the guru by thought. Here, the dormant Shakti within the disciple feels the subtle, intuitive powers of Shiva, This diksha is also known as 'Shaktipat', the awakening of Shakti.

4. Anushthana diksha. It was like a preparatory class. This initiation was also known as vaidiki diksha. Before taking the tantric initiation, it was customary to go through the vedic rites and rituals. In the absence of a competent guru who could initiate and guide the disciple in the deeper science of sadhana, vedic diksha became very popular among the ordinary folk, and tantric diksha was confined only to a few. Anusthana diksha was considered necessary and important for the man of animal tendencies and instincts, to transcend his primitive and underdeveloped frame of consciousness and to try to reach into the other higher levels of consciousness.

5. Varnamayi diksha: It is said that it removes all bonds and brings the realisation of supreme godhood and a stats of eternal bliss. It liberates man from the bondage of pasha (the noose). Here the pasha is represented by one instinct. There are fifty instincts in a human being and each instinct is a vritti or pattern of mind. They are represented by fifty letters and these fifty letters are represented by different petals of various Lotuses.
The lotuses are known as chakras and the letters are placed in the different chakras of the disciple and are swallowed by the kundalini as it ascends through the chakras, freeing the sadhaka from those vrittis, instincts or pasha. When all the letters are swallowed up by the kundalini, the sadhaka attains the stale of eternal blessedness. This is called samadhi. It means that all the vrittis are extinguished and that the sadhaka is liberated from the bondage of pasha.

6 . Kalaa diksha: The different expressions of Shiva or consciousness are known as kalaa; the crude manifestation of Shiva is in the form of waves and vibrations. Bindu, nada and kalaa are the three stages of cosmic evolution. In the state of bindu and nada the bondage of Shakti is theoretical. Paramshiva undergoes transformation due to the activation of Shakti, but in the state of bindu and nada there is no objective manifestation of Paramshiva, supreme consciousness. Gradually, due to the predominance of the static principle, tamoguna, Paramshiva is transformed into the phenomenal world. This is the state of kalaa. Kalaa is nothing but the physical waves and vibrations of the cosmological order.
According to Tantra, the whole universe is Shiva -maya. Every being is transcendental but due to certain faults the world becomes Shiva- Shakti - maya, the illusion of energy and consciousness. Due to the illusion, a human being, who in reality is transcendental in nature, does not have the realisation of his perfection, and thinks that he is an imperfect creature. For it the world is maya and for the liberated soul the world is Shiva-maya.
In kalaa diksha there are two elements. First, it brings the awareness of the mind, and second it brings the awareness that the world is a mystic arrangement of Shiva, Kalaa diksha destroys darkness. Man attains divinity. He becomes Shiva.

7. Aanavi diksha. When, with the help of mantra sadhana, under the guidance of a competent guru, the disciple becomes free from the bondage of world maya.

8. Shakti diksha: The guru transmits his shakti to his disciple by any means and method of sight, sound or touch, by written letters or verbal communication. The guru transmits his shakti to his disciple in order to conquer the maya and awaken his creativity.

9. Shambhavi diksha: This is one of the highest initiations in the tantric tradition. By the mere touch of the guru, a disciple goes into sahaj samadhi. It is known as shambhavi diksha where 'through the mere look or speech or touch of the guru, the disciple attains, instantaneously, knowledge of the supreme reality or truth.

What is the difference between the moral viewpoints of Yoga and Tantra? 

Tantra says you have to accept yourself as you are, but religions tell us that things are 'good' and 'bad'. It means you have to restrain yourself. However, Tantra says, 'Don't restrain, don't regret, just accept, but be aware and you will transcend'.

Both ways are acceptable. The father is Tantra, the son is Yoga. They may be two different manifestations but the genesis is the same. All the concepts of Yoga, whether of following the desires and not allowing any suppression to take place, or of maintaining brahmacharya and the yamas and niyamas, are derived from Tantra. How?

In Tantra the bane philosophy is that you do not repress yourself. You accept yourself as you are, whether you are a criminal or a saint, because that is the expression of your life, of your consciousness in its natural course of evolution. Maybe in this life you are a criminal. So, you must evolve through this criminal mind, and as you transcend, in the course of one or two lives, you allow nature to unfold within you. Then you will leave the criminal mind behind and transcend it. The same mind will transform itself into a saintly mind.

Within us we have both aspects, 'good' and 'bad', creative and destructive. Usually, philosophies and religions tell us to accept 'good' and reject 'bad' or negative aspects of our personality. Up to that point they are right, but we, with our limited power of understanding tend to mess things up. We read, 'Do not develop negative qualities, but develop positive qualities', so we try to create a change in the pattern of our behaviour and thinking. This enforced change within the personality is suppression - suppression of the normal expression which applies to all levels of our consciousness both 'good' and 'bad', positive and negative.

Let us consider the example of Tantra where they talk about the union of Shiva and Shakti. If you read the Mahanirvana Tantra or any other tantra then you will find that Shakti has nearly always been defined as kundalini, and Shiva, the male aspect, has always been defined as chetana or consciousness. In our ignorance we think that a physical relationship is being referred to, but Tantra is not really referring to a physical relationship. Although it accepts it, it says that in order to experience the internal union you first experience the external union; in order to experience the internal bliss you experience the external bliss. The difference is, external bliss is momentary; internal bliss is continuous.

If you achieve internal orgasm it will continue for life. How will you control that? For that the process of sadhana is explained in Tantra - meditation, dealing with the mind; pratyahara, dharana, laya yoga, mantra, yantra and mandala. The word 'mantra' literally means 'expansion and liberation' - expansion of consciousness and liberation of energy. The word 'mantra'- 'manas' meaning 'mind' and 'trayati' meaning 'liberation' - a power through which one can liberate the mind. And 'yantra' - 'yana' means 'vehicle' and 'trayati' means 'liberation' - vehicle of liberation. Yantra meditation expands the awareness and this awareness then merges into the ocean of consciousness. Mandala- 'man' means 'mind' and 'dala' means 'movement' - movement of the mind.

In normal life we are aware of the mind in a very limited way, but according to Yoga and Tantra, within the mind lie many dimensions of experience which are happening in the form of sound or vibration, some which are known, some which are unknown. The experiences of the whole universe, the cosmos, exist within the mind, To bring this out we have to tap certain aspects of the mind. We have to 'explode' that experience, and for that purpose there is mandala meditation.

Then there are initiations, awakening of Shakti, which take place in many ways. The practice of asana is an initiation for the body. Initiation happens on many levels of our personality, not only on the psychic or mental plain, Pranayama is initiation of the pranas- The yamas and niyamas are initiation into the positive aspect of life-There is no difference between yogic and tantric theory. The only difference between Tantra and Yoga is that Yoga is more outgoing; it deals more with the world, with the body, mind, personality, emotions, actions and environment, whereas tantric philosophy or practice has more of a meditative nature. You have to have desires in order to have a progressive mind. You require desire because, for the evolution of consciousness, conflict is necessary. When your body is diseased, through research and investigation you develop various forms of treatment. That is a means for awakening part of the consciousness. If' there were no disease, it there were no conflicts, there would be no evolution - there would be a stagnant state of consciousness.

Regarding our desires - we must accept them. If I desire to give you a slap, I should give you a slap, but at the same time I should think of the repercussions it can have, either positive or negative. You will hit me back and that is a negative repercussion. If I simply follow my emotions like an animal there will be a big fight between us. This is where you have to learn to detach yourself. Both processes happen together. You allow the emotions to flourish; you observe them, but at the same time you team how to control them. You come to know when it is the right time for action and then let that energy manifest. Then this manifestation will be positive and creative, rather than haphazard. You wait for the right time; you follow that desire through - so there will be no conflict.

There should be no conflict in the mind because where there is conflict there is a breakdown of natural tendencies. Then you are not a yogi, you are not a tantric. You are a bhogi.

Does yogic philosophy consider that men and women have different spiritual roles or attributes?


Yoga is an offshoot of Tantra, and as Tantra believes that, there is no distinction of thought between Yoga and Tantra. Tantra believes that women or the feminine energy is much more refined and is of a higher quality than the masculine energy. In Tantra the female principle has the position of guru, and the male principle has that of a disciple.

What is the difference between the male and female aspects? And why has the feminine aspect been considered as something superior in the tantras? 

The only reply that we get after a lot of searching and discussion is: because of a woman's ability to flow without any kind of intellectual barrier, which binds one to the gross material level. Women have this ability more than men; intuitive ability - they have more, and picking up the vibratory field is more predominant in the female principle, because it is a psychically active and not a passive energy, Male energy is passive and it seems that malt energy tends towards tunnel-vision. Men only see straight, whereas the feminine energy has a very broad vision. Women are able to perceive things which the male energy generally cannot perceive. This is the theory of the tantras.

In Tantra the role of the female has been that of a teacher: one must learn to flow with sensitivity; one must learn to flow with higher awareness. This does not mean higher awareness. It means just the subtle or sukshma awareness. Awakening of the subtle awareness is an important aspect in the life of a yogi.

Is celibacy necessary? Can a sannyasin really experience the union of Shiva and Shakti without physical contact? And what role does the guru play in this process?

Let us divide people into three categories. One, the 'real' sannyasin; two, the 'real' householder; three, halfway house. A 'real' householder does not just mean one having a happy family. By using this term I mean to imply that two people understand, support and encourage each other in their respective growth. Tantra is for such householders who do not simply seek company for the sake of pleasure, but who can encourage each other's growth in all spheres of life, both mundane and spiritual. By 'real' sannyasins I mean those who have renounced and who are celibates. They do not require any relationship with the opposite sex because through sadhana they can invert the energy process.

The problem comes when we fall in between the two. If we are an 'in-between' sannyasin out mind will be swayed and then we shall find excuses: 'the mind is willing but the flesh is weak'. And if we are a 'halfway' householder a similar thing will happen. You may decide to convert the sexual tendency into a spiritual tendency but the urge for pleasure is so powerful that it is impossible to change it. The majority of us fall in the 'in-between' category, because there are very few 'real' sannyasins and very few 'real' householders who can systematically and seriously follow the path of Tantra.

If we deal with the middle majority group then we have to consider many things. What is the state of their mind? Is it pulled towards the tamasic, rajasic or sattvic nature? Even a sannyasin can be very tamasic or rajasic. A 'real' householder who follows the path of Tantra sincerely, may not need the constant guidance of the guru - just one meeting is enough. A 'real' sannyasin who follows the path of tantric sadhana may also not need constant guidance; 'You go and do that': 'Alright'. Then nothing can shake me from what I have decided to do. But for the 'in-between' the constant guidance of the guru is necessary. He can observe the disciple's growth and say 'Now, this is what you need to do!

If the tamasic or rajasic nature of the sannyasin does not allow the practitioner to follow in the path outlined for sannyasins, then the guru can also say 'Alright, it is not for you, so leave aside your guru robes. Go and marry and raise a family. Forget about sannyasa'. However, if the guru sees that there is even a five or ten per cent chance that the person can come out of his tamasic or rajasic tendency then despite every difficulty he will try to encourage that growth. It may of course be possible that the sannyasin 'slips up' without the knowledge of the guru but in the case of the householder it is a. different matter, for they have an outlet for that surplus mental, sexual or spiritual energy.

Tantra says that, even though you may need the help of a companion initially, in the later stages of evolution you will not, because you have to experience the aspect of Shakti within yourself. And this Shakti aspect is not a physical, emotional or rational aspect.

It is an experiential aspect. The realisation that I am a combination of energy and consciousness, that I am the combination of Shiva and Shakti, is the ultimate aim of Tantra. So we can achieve this as a householder or as a sannyasin by following a sadhana which involves practical sexual experience and interaction, or just a meditative conversion of Shakti from gross to spiritual.

This has been further clarified in the chakra philosophy. The chakras in the body are manifestations of Shakti and Shiva representing different experiences, stages or states of consciousness. If a chakra awakens in the body then that experience of Shiva and Shakti will also be there, and as we evolve we experience the manifestation of Shiva and Shakti in different chakras. The theory is that we have to raise the Shakti from mooladhara and merge it with Shiva at sahasrara chakra. The Shakti is raised from the level of the earth element to that of water, from there to the fire element, from fire to air, air to ether, ether to mind, and finally mind to pure consciousness. This is the meditative conversion of energy in Tantra.

Is it possible to have power over another's mind through the practices of tantric mantra?

It is possible because Tantra usually works with energy fields. I will give you one small example. During the time of British rule there was a judge by the name of Sir John Woodroffe. He became interested in Tantra after the following incident happened to him. When he sat down to pass his judgement on a particular case he found that he could not do so. One day he would be attracted towards the plaintiff and the next day he would be in favour of the other party. The judgement was very simple and he could not figure out why his decision was wavering from day to day. Everything was over. The jury had given their verdict and only the final judgement was to be given.

Later on he made enquiries and found that both parties were independently employing tantrics to influence the judgement. So one day he would decide in favour of the criminal; the nest day he would favour the plaintiff. He became interested as to how his mind was being influenced and started studying the tantras. He has written many good books on Tantra: "The Serpent Power", "A Garland of Letters". All these boots deal with mantras, chakras, kundalini, and the aspects of Shiva and Shakti. To date they are considered to be the best authoritative English translations of the tantras; nobody has done so much thorough research as Sir John Woodroffe.

The final conclusion he reached was that Tantra deals with energy fields. A person who is tamasic and using the tantras for tamasic attainments will influence the energy fields in a tamasic or negative way, while a person counteracting that will influence the energy field positively. It is now an accepted fact that we can project our thoughts and that those thoughts go into the environment in the form of energy waves.

How can you stop someone influencing your mind?

Everybody influences each other directly or indirectly because of their weak will. You just have to be strong within yourself. If I am trying to influence you negatively, how will you stop that ? You cannot influence me, but you can be strong and committed within yourself so that, if I try to do something positive for you, then you accept it; if I try to do something negative against you, you reject it-Why can we not learn to stand on our own two feet ? That is the biggest siddhi. Swamiji was once asked by a reporter, 'Your disciples say that you have many powers; can you describe them to us?' Swamiji said, 'You start asking me and I will answer 'yes' or 'no'. So the reporter started, 'Can you read, peoples' minds?' Swamiji said 'No.' 'Can you walk on water?' 'No.' 'Can you fly in the air?' 'No.'.........etc. After about ten minutes of questioning the reporter gave up and asked. 'What can you do then? I have asked you everything under the sun and you have denied everything. Tell me what power you 'have.' Swamiji simply replied, 'I can stand on my own two feet That is my biggest siddhi!'



more: http://delfeios.blogspot.gr/2012/07/vama-marga-practice-of-left-hand-tantra.html



Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Swami Suryaprakash, message from Ganga Darshan



Many people from overseas have been inquiring about diksha and whether initiations can be received from various acharyas in the absence of Swami Niranjanananda or Swami Satyasangananda. This point is also being clarified.

In order to retain the sanctity of the spiritual and sannyasa traditions, initiations are given according to the lineage and system of the guru parampara. In the Satyananda tradition, two Paramahamsa sannyasins have been authorized to give initiations, namely Swami Niranjanananda and Swami Satyasangananda. Initiations are conducted by them at Munger, Rikhia in India, or during official programs in India and abroad.

Ashram acharyas, devotees, well wishers, students, sannyasins and all affiliated with Satyananda Yoga tradition should refer any person requesting diksha to contact the Ganga Darshan ashram in Munger, Rikhiapeeth in Rikhia or the organizers of Swami Satsangi or Swami Niranjan's programs in India and abroad.

With best wishes,

Om Tat Sat
Swami Suryaprakash

*********
Swami Suryaprakash

The year 2008 has marked an important phase in the yoga mission of Swami Satyananda. Swami Suryaprakash Saraswati assumed the office of Presidency of Bihar School of Yoga on Basant Panchami, the 11th of February 2008, after Swami Niranjanananda Saraswati, just as Swami Niranjanananda became the President of Bihar School of Yoga in 1983 after Swami Satyananda.

The coming of Swami Suryaprakash to the Presidency of Bihar School of Yoga was foreseen by Swami Satyananda and Swami Niranjan when Swami Suryaprakash was of a tender age. Swami Suryaprakash was born on 1st of August 1982 in San Francisco (USA) to Indian parents and raised in an environment that encouraged a deep sense of spiritual commitment. Born in the United States, educated in Europe, now in India, Swami Suryaprakash is fluent in English and Spanish and has a flair for many languages including Catalan, French, Italian, Greek and now Hindi and Sanskrit.

His grandparents, Siru and Savitri Nainani came to India from Sindh at the time of partition, and settled in Ranchi (India) where they met Swami Satyananda and later travelled to France and settled in Spain. His mother Kamal and father Jivat Mukhi, aunt Shaku and sister Sanyam are dedicated disciples of Swami Satyananda. On his frequent travels to Europe, Swami Satyananda would stay in their home whenever he visited Spain. No matter which part of Europe Swami Satyananda was visiting, his food was cooked at their home and flown to Sri Swamiji. His aunt Shaku Nainani, was married to Cristobal during the Sita Kalyanam ceremony in the year 1999. In fact, you may say that the entire family is part and parcel of Swami Satyananda’s mission.


Swami Suryaprakash’s birth took place with the blessings of Swami Satyananda when Swami Niranjan was touring in the USA and was a frequent visitor to his home. So, it was not a surprise that in 1999, after completing his education in the USA and Spain, Swami Suryaprakash joined the ashram permanently to serve in the guru’s mission. On 14th January 2000, he was initiated into Dashnami sannyasa by Swami Niranjan. From that time he has been undergoing intense training in ashram and spiritual life in order to prepare himself for further responsibilities.

Swami Suryaprakash oversees the management of ashram activities and is a shining example of unswerving commitment to the guru’s mission. A disciple should be able to follow every command of his guru, verbal or otherwise. He should be able to anticipate and remain constantly alert to every need of the guru. Only then can the guru transmit his knowledge and guidance to the disciple and continue his mission through him. Swami Suryaprakash has the high ideals and standards of such a disciple.

Swami Satyananda has often mentioned that it is necessary for the head of an institution to step down and install the next head elected during his lifetime, so that the succeeding person may be able to master the work thoroughly. This is especially relevant in a sannyasa institution, where nothing belongs to any particular individual. Often jivanmuktas, liberat-ed beings, who have functioned dynamically during their lifetime, have been unable to leave behind disciples of adequate knowledge, experience and strength to continue their mission.

The inability of spiritual or temporal leaders to step down while living has been instrumental in the downfall of many institutions. Therefore, it is very important to give the responsibility of leadership and administration to others while the master is still living and thus able to guide and inspire them. This decision to pass over the responsibility must be taken at the correct time, when it is neither too early nor too late.

Swami Niranjan has been the President of Bihar School of Yoga for 25 years, and has played the dual role of guru and administrator with remarkable skill. He has inspired, instructed and been the guiding light for thousands of yoga aspirants and devotees world-wide. His decisions as an administrator have been flawless and his guidance to the people illuminating. In 2008, Swami Niranjan reached a turning point in his life and retired as an administrator although he will continue to guide and inspire the people for as long as he lives.

The yoga mission has a definite purpose and vision for the greater benefit and upliftment of humanity, which should be felt not only in this generation, but for many generations to come. The yogic culture, way of life, philosophy and practices must not become extinct or adulterated with the ravages of time or restricted to only a limited sector of people. Rather, the mission must diversify and spread the systems of yoga to all corners of the world to elevate every sphere of life. For the continuous and harmonious flow of these resolves, a strong foundation and external support for the yoga mission are required.

Swami Niranjan will continue to reside in Ganga Darshan for a specific time to guide and ensure the transition of the yoga mission from the second to the third generation, before moving on his destined path. The vast numbers of well-wishers, devotees and disciples of Bihar School of Yoga have always extended their help to the mission in every way possible. The future will be strengthened by the continuation of their support. Now that Swami Niranjan is no longer at the helm of administration, his scope and range of spiritual inspiration will increase considerably. In the words of his guru, he will further the command to take yoga from ‘door to door and from shore to shore’.


Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Swami Niranjanananda Saraswati about 2012


Swami Niranjanananda Saraswati about 2012 
Satsang in Australia 2009,


             I love his wild peaceful Aristotelia perfection







Λέει τα πάντα για τα πάντα, ξεκαθαρίζει προς το τέλος για αλλη μια φορά τι χρειάζεται για να πετύχει η γιόγκα της γνώσης.




Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Krishna - God of Love


Satsang by Swami Satyananda


Sri Krishna was the avatar of love, the incarnation of celestial love on earth, an element that is missing everywhere today. At present we have everything, but we lack love. Love is that aspect of emotion where you think about others, not about yourself. Love is giving, not taking. Love is not an act. Love does not expect anything. Love is just sacrifice. It is total consecration of your emotions. Sri Krishna was the symbol of that aspect of life.


When he walked, it was love that walked, when he smiled, it was love that smiled and when he laughed, it was love that laughed. Madhuradhipaterakhilam madhuram - "O God! You are nothing but sweet love."


              Statue of god Krishna Rishikesh Uttaranchal India


Krishna is the symbol of God with all His attributes. He lived as a man but he was a superman, a perfect man, a poorna purusha. He incarnated many thousands of years ago at the end of the cycle of Dwapara Yuga in order to destroy evil and restore righteousness. Before he was even conceived, he was on the hit list of Kamsa, who was his uncle and the king of Mathura. Although he was born into a royal family, his actual birth took place in a prison in Mathura. As a newborn he was smuggled to Gokul where he lived incognito for many years.

Prior to Krishna's birth, atrocities were being committed in the world. When the people prayed for relief from suffering, their prayers were heard. When prayers from the heart reach God, He manifests in a human form. Krishna destroyed the demons and lived in a playful way, sometimes stealing butter, sometimes duping people, sometimes teasing, sometimes dancing with the gopis and becoming their heartthrob.


Sri Krishna has brought life to philosophy and religion so that we can also smile. There is only one culture and civilization in this world where the gods dance, sing and play with the gopis, where they playfully steal and participate in wars and at the same time give enlightenment. Where will you find such a civilization, except in India! We still long to see such a man as Krishna descend to earth. Krishna was a great teacher. The love between Radha and Krishna was like that of the individual soul and the cosmic soul, like prakriti and purusha. He behaved like her disciple.


Sri Krishna was an incarnation of God, not an ordinary child. He took birth to teach the other children. Sri Krishna led a very natural life. He was a good child, a great child, a powerful child, a philosopher, a god, a friend and a warrior. At the same time he loved all the girls of his time. The gopis did not marry because Krishna loved them all.


             Krishna Temple, Hampi, Karnataka, India

The story is told in the Srimad Bhagavatam. It is also told in the Krishnavatar series, where Krishna is a child full of divinity. The story is told with sweetness, with melody, in a way that we can understand. It is one of the best stories about God. God must become the subject matter of stories, music, dance, discussion and dialogue. God is not beyond the mind. God is just here.

You should have a relationship with God in such a way that you can understand Him, just as you understand your son, your father, your brother or anyone else. If you start with the hypothesis that God is unknowable, it is a problem. God is knowable. Once you are told that God cannot be realized, you think that is final. Close your books and start from where you can feel Him. The love you express for your child is a glimpse of God.


Krishna has many followers throughout the world. He was a playboy, a philosopher, an orator, a yogi, a fighter and a saint. He is the epitome of beauty, grace, love and dynamism. He is also the indweller of all hearts, especially in this modern age.


Krishna Janmasthami 9th August 2012

Bhadrapad Krishna Asthami, the birth of Sri Krishna, is celebrated as Janmashtami throughout India. This auspicious day will be celebrated in Rikhiapeeth with akhanda kirtan and by offering prayers to Bal Gopala.

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

Εισβολή Τρωκτικών


Εισβολή Τρωκτικών

Ένα Πνευματικό Στρατόπεδο, δέχεται συχνά εισβολή τρωκτικών, τα οποία λόγω των υψηλών δονήσεων του πεδίου αναγνωρίζονται αμέσως και εξουδετερώνονται ασκώντας μη βία.

Η Θεά Νέμεσης ενεργοποιείται και η σκληρότητα της κάνει τα τρωκτικά να τρέχουν πίσω στα λαγούμια τους για πάντα.

Συχνα κάποια τρωκτικά φόρουν τον δήθεν μανδύα τους νομίζωντας ότι θα μπορέσουν να ξεγελάσουν τους φρουρούς, κι έτσι θα εντοπίσουν συμπολεμιστες/ριες του ειρηνικού στρατοπέδου για να τους βλάψουν.

Οι ειρηνικοί πολεμιστες του πνευματικού στρατοπεδου ενημερώνουν και ενημερωνονται απο τους συμπολεμιστες τους για την εισβολή των τρωκτικών και στο πνευματικο και στο γήινο πεδίο.

Τα περισσοτερα στρατοπεδα στον κόσμο ειρηνικα, η μη ειρηνικά πέφτουν απο εισβολή τρωκτικών, υπάρχουν κάποια που η Νέμεσης κατοικεί και προστατεύει.

Πρόσφατα ενα τετοιο τρωκτικό απότυχε στην εντόπιση συμπολεμιστή, αργοτερα οι οργανικες πυλες έστειλαν ενα άλλο φιλικό τους τρωκτικό με τον δήθεν μανδύα του αλλα απότυχε κι αυτό.


Τα τρωκτικα τώρα εχουν παρέα τους σε καθε βήμα τους την Νέμεση με την φωτιά της!



Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Οί Δήθεν, οι έμψυχες Οργανικές πύλες.


Οί Δήθεν, οι έμψυχες Οργανικές πύλες.

Το σύμπαν κατοικείτε απο πολλά όντα με διάφορες μορφές, το Ανώτερο Όν μέσα στο Σύμπαν είναι το ‘Εμψυχο! και τα ανώτερα απο τα έμψυχα όντα, είναι εκείνα, στα οποία ο κόσμος της ύλης των διαφορων φυσικών, εκλεπτυσμένων πλανητών, που τους δίνουν την δυνατότητα να μπορούν να κατοικούν οι έμψυχοι που έχουν Ανθρώπινη Μορφή όταν εισέρχονται στους κόσμους της μορφής! Από αυτα τα έμψυχα όντα της ανθρώπινης μορφής. Ανώτερα είναι εκείνα, που είναι και δρούν στην στρατόσφαιρα των θείων και ημίθεων πεδίων, τα αθάνατα έμψυχα όντα, που φαινομενικά κατοικούν στον κόσμο της ψευδαίσθησης αλλά ζούν στόν Θείο κόσμο της Πραγματικότητας της ανώτερης Συνειδητότητας! κατώτερα τους είναι εκείνα τα έμψυχα ανθρώπινα όντα τα οποία ζούν στην στρατόσφαιρο των κατωτέρων πεδίων που δρούν οι βροτοί, τα θνητά έμψυχα ανθρώπινα όντα που αγωνίζονται μέσα στον κόσμο της ψευδαίσθησης με την ελπίδα να βρούν την συχνότητα και τις δονήσεις εκείνες, που θα τους μεταμορφώσουν ώστε να ανέβουν στα θεία πεδία.

Σε έναν Πλανήτη σαν την Γαία η οποία στην εποχή μας αλλά και απο πολύ πολύ παλαιότερα είναι στην κατοχή όντων άψυχων και άλλης μορφής, η συνθήκες που έχουν επιβληθεί απο τους επικυρίαρχους, καταστούν απίθανη όχι μόνο την εξέλιξη αλλά ακόμα και την στάση του επίπεδου συνειδητότητας τόσο των αθανάτων όσο και των θνητών.

Για να μπορέσει το επικυρίαρχο είδος να κρατήσει τον ελεγχο του πλανήτη απο θνητούς και αθανάτους,  χρησιμοποιεί υβρίδια άψυχα όντα με κβαντική συνείδηση έχοντας ανθρώπινη μορφή. Αυτοί τοποθετούνται στην κορυφή της πυραμίδας του γηίνου πλανήτη.

Ποιό επικίνδυνα όντα για τους βροτούς(θνητούς) και ημιθεους(αθανατους), ειναι τα έμψυχα ανθρώπινα που ειναι κατειλημμενα στο εσωτερικο σωμα του υποσυνειδητου όπως και στο εξωτερικό σώμα του αιθερικού τους απο ξενιστές, οι λεγόμενες και ώς οργανικές πύλες. Οι Δήθεν.

Εδω και καιρό έγραψα μια μυθο-ιστορία της καθημερινότητας για το πως δρά και αντιδρά μια έμψυχη Οργανική Πύλη. Την περίληψη του μυθιστορήματος θα σας αποκαλυψω μόνο, διότι προορίζεται να γίνει best seller.

Η ιστορία είναι φανταστική. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και διαλόγους είναι εντελώς συμπτωματική.

Στην εποχή της ετοιμασίας του μεγάλου πολέμου των όντων, ενσαρκώθηκε στον γήινο πλανήτη σε κάστα πολεμιστών ο θνητός Σπίθας, πεσμένος απο τις ημίθεες και θεικές στρατόσφαιρες για αρκετές ενσαρκώσεις, ελπίζωντας να τον βρούν τα αφυπνισμένα αδέλφια του και οι σοφοί διδάσκαλοι θεοί του, που με την βούληση του ιδίου και μόνο, η οποία βούληση θα του έχει αφυπνιστή απο την αγωγή του, μεγαλώνοντας σε κάστα και γονίδια πολεμιστών, να τον αναδύσουν απο τα τάρταρα.

Ο  Σπίθας έχοντας την μοίρα της καλοτυχίας λόγω προήγουμενης ηρωικής ενσάρκωσης, κέρδισε την ευλογία οι θεοί του να τον βρούν, για να ξεκινησει σε άλλο πνευματικό επίπεδο το ταξίδι, περνώντας απο τα Σαρα-ντα κύμματα για να εισέλθει στην στρατόσφαιρα των Ημιθεων πεδίων κι έτσι έγινε!

Έχοντας εισέλθει σε αυτήν την στρατόσφαιρα ο Σπίθας θέλησε να κάνει μια μεγάλη στάση, για να ζήσει ξανά αλλά όσο ποιό συνειδητά μπορούσε αυτή την φορά τους χυμούς της γήινης ενσάρκωσης απο το επίπεδο της επαναγέννησης του.

Το νέο ταξίδι μετα την επαναγεννηση του ήταν συναρπαστικο και αρκετα συνειδητο, πέρνωντας πολλα δώρα απο την συμπαντικη συνειδητότητα αλλά παράλληλα αρκετα χαστούκια στις μη συνειδητες δράσης του εκτελώντας το κάρμα και το ντάρμα του.

Καπως έτσι γνώρισε την Θεραπαινίς, μια θνητή οργανική πύλη, η βροτή Θεραπαινίς πλησίασε πρώτη, διακριτικά, τον ημίθεο Σπίθα δείχνωντας να έχει την θέληση για πνευματική αναζήτηση μετα μόρφωση.

Ο Σπίθας εύκολα αναγνώρισε την βαθύτερή της συνειδητότητα, η οποία ήταν εγκλωβισμένη στην βούληση άλλων όντων που τρέφωνταν ενεργειακά απο εκείνη, εσωτερικά μέσα απο το υποσυνειδητό της και εξωτερικά απο το αιθερικό της σώμα.

Παραλαμβάνωντας την σε πολύ άσχημη ψυχικη και σωματικη κατάσταση, ο Σπίθας υπερεκτιμώντας την ιδιότητα των δυνάμεων του ώς νοητικος καθαριστής, ενήργησε γρήγορα και αποφασιστικά, κινούμενος λανθασμένα όμως απο τις αισθήσεις και όχι απο συμπόνια.

Αμέσως και σε πολυ μικρό χρονικό διάστημα η Θεραπαινίς άρχισε να αναρρώνει και να λάμπει, τα όντα που σαν βροτοί την καθέτρωγαν είχαν μπλοκαριστεί και σιγα σιγά με την βουλησή της και τον αγώνα της αλλά και με την βοήθεια θεικότερων δυνάμεων που η Θεραπαινίς έδειξε ενδιαφέρων να εισέλθει, με μοναδικό όμως κίνητρο που ο Σπίθας αναγνωρισε, τον φόβο της για τις αρρώστιες και τον θάνατο, οι ξενιστές θα εξαφανίζονταν.

Τον Σπίθα ως παιδί της γνώσης της Τάντρας, δεν τον ενδιέφεραν τα κίνητρα των βροτών ούτε το παρελθόν τους αλλά ούτε και οι δράσεις του παρώντος χρόνου της ηθικής των βροτών, οι ημίθεοι βαδίζουν στην στρατόσφαιρα της πραγματικής συμπαντικής ηθικής που ουδεμία σχεση εχει με αυτην των βροτών. Τον Σπίθα δεν τον ενδιέφερε ότι η Θεραπαινίς προέρχεται απο αγωγή, ηθική, και ιδέα που προασπίζεται το εγώ και την ισοτητα και ομοιότητα των εγώ που για αυτήν την παραπλανητική πολιτικο πολιτισμικη αίρεση ιδρυμένη απο τους ξενιστές, δεν υπάρχει τίποτα ανωτερο ούτε στον αυλο ούτε και στον φυσικό κόσμο απο το εγώ τους. Η Θεραπαινίς εξαλλου έδειχνε ότι έχει την θέληση να αποκτήσει την βούληση να παλέψει με τον παλιό της εαυτό, να πετάξει τα παλιά κουστούμια ώστε να αναδυθεί στην στρατόσφαιρα του ανώτερου Εαυτού της.

Τον Σπίθα δεν τον ενδιέφερε ότι η αγωγή και μοίρα της Θεραπαινις δεν της ειχε δώσει αρκετή αγάπη και επιβεβαίωση, ούτε τον ενδιέφεραν οι προηγούμενες κακες σεξουαλικες σχεσεις τις Θεραπαινίς που την είχαν γεμίσει με ανασφάλεια και ενδογεννητικά προβλήματα, που μαζι με την αγωγή της, της είχαν δημιουργήσει εναν άσχημο ψυχικό και νοητικο κόσμο, στον οποίο οι ξενιστες εύκολα είχαν εισχωρήσει.

Η Θεραπαινίς διάβαζε και υποστήριζε ιδέες όπως ότι η συχνη εναλλαγή ερωτικων συντρόφων δημιουργεί πολλαπλές ψυχολογικες ανισορροπίες και χάνει το ατομο την ενεργεια του, αφού κατακλύζεται απο των άλλων τις ενεργειες , ενω υποστήριζε αυτά, συναψε παραλληλη σεξουαλικη σχεση με τον Σπίθα, ενω ήδη ειχε σχέση με τον κατα πολυ μεγαλυτερο της, εργοδότη της, στον οποίο όπως έλεγε προσπαθούσε σιγά σιγά να τελειώσει, γιατι της χρωστούσε χρήματα, γιατί χρειαζοταν την εργασία αλλά και γιατί την έβγαλε απο τα μπάρς που εργαζόταν μεχρι τότε. Τον Σπίθα και αυτό δεν τον ενδιέφερε διότι εγνωριζε τις δυνάμεις του προς το αντίθετο φύλο αλλα και γιατι ήταν πέρα απο ψευτοηθικα διλήματα και πέρα απο το κουτί της πανδώρας και το ποταπό Εγώ. Μεχρι την στιγμή που ο εργοδότης της Θεραπαινίς, άρχισε να γίνεται πιεστικός έχοντας καταλάβει ότι η Θεραπαινίς έχει κι άλλον εραστή, τότε παρενεβει ο Σπίθας εκτοπίζοντας τον.

Ο Σπίθας όφειλε να μην αγνοήση το σημάδι αυτό που του έστειλε ο ανώτερος Εαυτός του ώς προς το Δήθεν της προσωπικότητας και του χαρακτήρα της Θεραπαινίς. Όμως γνωρίζωντας το Είναι του ο Σπίθας, ήξερε ότι αν η βροτή Θεραπαινίς δεν έδειχνε συντομα σημαδια προόδου, στον κατάλληλο γηίνο χρόνο θα ήταν παρελθόν απο δίπλα της.

Καθώς ο Σοφότερος όλων έχει υποδείξει ότι σε μία σχέση μεταξυ αρσενικου και θηλυκού εκείνος η εκείνη που είναι σε ποιό εξελιγμενο επίπεδο συνειδητότητας οδηγεί και το άλλο μέρος ακολουθεί, αλλιώς, δεν υπάρχει ανάπτυξη της συνειδητότητας των δύο ψυχών, οπότε καλύτερος σ’ αυτες τις περιπτώσεις είναι ο χωρισμός των δρόμων τους.

Όταν συνευρίσκονται ερωτικά οι θεόι-ες και οι ημίθεοι-ες με θνητούς και θνητές, υπάρχη ο υπερσυνείδητος συμπαντικος νούς που επιλέγει την ενσάρκωση σημαντικών ψυχών στο γήινο πεδίο, το αιτιατο το γνωρίζουν μόνο εκείνοι που βρίσκονται στο επιπεδο του υπερσυνείδητου Νού.

Έλαχε λοιπόν καρπός σημαντικός σε μικρό γηίνο διαστημα του ζευγαρώματος του Σπίθα με την Θεραπαινίς, που ιατρικός λόγω των προβλημάτων της Θεραπαινίς ονομάστηκε θαύμα.

Τότε ο ημίθεος Σπίθας όφειλε να προστατέψει με όλες του τις δυνάμεις τον γόνο του απο τους ξενιστές και απο τα απορρίματα του υποσυνείδητου της Θεραπαινίς.

Ο Σοφότερος όλων λέει ότι οι 9 εσωτερικοι μήνες και οι 9 πρωτοι εξωτερικοι μήνες της ψυχής είναι η σημαντικότεροι στην διαμόρφωση του χαρακτήρα, αμέσως μετα σημαντικότερα για το υποσυνειδητο είναι, μεχρι τα 3μιση χρόνια και τέλος απο εκει μεχρι τα οχτώ χρόνια όπου έχει πλεον χαρακτει ολοκληρωθει και διαμορφωθεί ο χαρακτηρας της ψυχής, στο κατα πόσο θα ειναι ηρωική μη φοβικη κλπ κλπ.

Σε μια δυνατη ενσάρκωση ο γονέας που γνωρίζει οφείλει να της δώσει αυτα τα πνευματικα και μη υλικα αγαθά, οφείλει να στρώσει στην ενσαρκωμένη ψυχη το πνευματικό χαλί και τις δονήσεις που θα την οδηγήσουν να θυμηθεί γρήγορα και εγκαιρα ποια ειναι και ποιος ο σκοπός της, έτσι ώστε στον κόσμο της ψευδαίσθησης που έχουν δημιουργήσει ως φυλακή οι ξενιστες να αποδράσει.

Στην Θεραπαινίς έλαχε όχι τυχαία, σε πολύ δυσκολο χωροχρόνο για την ψυχολογία της η εγκυμοσύνη, το σύμπαν της έφερε γρηγορη και αποτελεσματικη αν μπορουσε να την δει, κατάσταση απεγκλωβισμού απο τα παλιά της κουστούμια και με όσα αυτα κουβαλούσαν, μεσα απο την μεγαλύτερη δυαδικότητα που οι εμψυχη άνθρωποι έχουν να ξεπεράσουν, αυτης της χαράς και της λύπης. Ωστε να εισέλθει στα ημίθεα πεδία εκεί που δεν υπάρχη ουτε χαρά ουτε λύπη με την έννοια των θνητών, που με την σειρα τους η χαρά και η λύπη φέρουν τις υπολοιπες δυαδικότητες των συναισθημάτων.

Η άμοιρη Θεραπαινίς ειχε να διαχειριστεί την πορεία χαμού αβάσταχτης λύπης του ποιό σημαντικού προσώπου της και την πορεία χαράς της απρόσμενης εγκυμοσύνης και όλα αυτα ταυτόχρονα με τις ορμόνες της σε ημίτρελη κατάσταση.

Ο Σπίθας παράλληλα είχε δύσκολο έργο να διετελέσει, έχοντας ήδη το κάρμα και το ντάρμα του συνειδητοποιημένο να πραγματώσει απο το παρελθόν της θνητης πορείας του, αποκτούσε πλέον μαζι με το πνευματικο του συνειδητοποιημενο συμπαντικό κάρμα και ντάρμα, αλλη μία έννοια υψηλότερης κατάστασης στην καρδιά με την άφιξει της νεοενσαρκωμένης ψυχής.

Αποφασισμένος να μοιράσει τις δυνάμεις του εκεί που ήταν σημαντικότερες για την κάθε κατάσταση έδωσε 24ωρη ψυχολογική στήριξη στην εγκυμοσύνη της Θεραπαινίς και 24ωρη φροντίδα μετεπειτα στο νεογέννητο. Στο διαστημα των δυο αυτών εξαιρετικα σημαντικών και δυσκολων ετών έδωσε την ύλη εκει που την είχαν ανάγκη, στο ατομικό ντάρμα του απο το παρελθόν.

Η Θεραπαινίς δεν μπορουσε να κατανοήση ότι το συμπαν λειτουργει με πάρε δώσε, δεν είχε τίποτα να δώσει στον Σπίθα και μόνο έπαιρνε αφύπνιση και αγάπη, εκείνη εχοντας χασει τον έλεγχο με το ορμονικο της σε διαρκή κατάσταση τρελής πορείας, λογω εγκυμοσυνης, λωχείας, πένθους και δυσβάσταχτων οικονομικών υποχρεώσεων που άφησε το πένθος, έδώσε την δυνατότητα στους ξενιστες να την ξανα ελεγξουν.

Το αποτέλεσμα ήταν η Θεραπαινίς να βγάζει σε όλη αυτην την διάρκεια, συμπεριφορές, χαρακτηριστικα, ιδέες, και ηθικές του παλαιού της εαυτού, εκείνου του κατώτερου εαυτού της άσεβης οργανικής εμψυχης πύλης που δεν μπόρεσε τελικα να αποβάλει.

Αρχισε να έχει ιδεοψυχαναγκασμούς κολλήματα του νού, που αυτά δεν ξεπερνούνται ούτε με την θεικότερη φυτοφαγικη διατροφή όπως αγκυλωτικά πίστευε, ούτε με σωματική άσκηση, αυτά θέλουν πολυ χρόνο με πολύ ανιδιοτελή εργασία και πολυ νοητική γιόγκικη άσκηση.

Η Θεραπαινίς άρχισε να προβάλει και να εξωτερικεύει τις εγωιστικές άθεες απόψεις της, ενώ παράλληλα είχε εκμεταλευτεί τον πνευματικό δρόμο του Σπίθα δια μέσο του γόνου τους που εκείνος οδήγησε εκεί, για να έχει επαφή η νεο ενσαρκωμενη ψυχή με τα ανώτερα. Ο ορισμός τών Δήθεν να δείχνουν εξωτερική πνευματικότητα και να έχουν εσωτερική κακή δαιμονοποιήση.

Η Θεραπαινίς εκδήλωσε την αγωγή της μια αγωγή απο χαμηλή γηινη ηθική της ψευδαίσθησης, η οποιά απο την μία δηλωνει ότι συχαίνεται το ψέμα ακόμα και αν ειναι ειλικρινες και αποδεχεται την αλήθεια άσχετα αν αυτη δεν είναι ειλικρινης.

Της Θεραπαινίς της έπεσε βαρυ το να είναι σε μια σχέση που το άλλο μερος ειναι σε υψηλότερο πνευματικο επίπεδο και έπρεπε να ακολουθήσει, της έπεσε βαρυ που ο γόνος έδειξε μεγαλύτερο δέσιμο με τον Σπίθα παρα με εκείνη, καθώς ουσιαστικά εκείνος το μεγάλωσε στο πρώτο του χρόνο, της έπεσε βαριά η τελειότητα των ημιθεων και η εξέταση των βροτών.

Νομίζωντας ότι θα βάλει τον Σπίθα στα καλούπια τα δικά της δια μέσο του γόνου του, αποφάσισε να έχει μόνη της την επιμέλεια και να χωρίσει τον δρόμο της απο τον Σπίθα  λεγοντάς ότι αυτην την στιγμή έτσι σκέπτεται ότι ειναι καλύτερο για εκεινη και μπορει να αλλάξει αυτο σε κάποιο διάστημα, θέλωντας να κάνει τον Σπίθα να ψαξει και να της φέρει το γοβάκι. Η κακομοίρα δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι δεν είχε τίποτα να προσφέρει ως θηλυκό στον Σπίθα, δεν ειχε συνειδητοποιησει παρα ότι ενημερώθηκε, πως ο Σπίθας δεν έπαιζε παιχνίδια του νού, αλλα κανει τα παιχνίδια πραγματικότητα.

Έτσι και αφου αρνιόταν η Θεραπαινίς στον Σπίθα να περάσει ενα σαββατοκυριακο με το παιδί του, πηρε τον γόνο του για τον οποίο ειχαν νομικα συνάψει κοινη επιμέλεια και την εξώθησε να κοινηθει νομικά ώστε να τον απαλλάξει και νομικα αλλα και συμπαντικά απο την συνυπευθυνότητα εφόσον δεν συμβίωναν πλέον μαζί.

Εκεί η Θεραπαινίς αποδείχτηκε και συμπαντικά ότι είναι η απολύτη ΔΗΘΕΝ με ανήθικα κατάπτειστα ψέμματα κινήθηκε νομικά που ορίστηκαν μετα 4μήνου,  πλέον ακόμα και ενώ είχε την δυνατότητα ο Σπίθας να κρατήσει τον γόνο μεχρι την δίκη, αναγνωρίζωντας την πάνω απο 6μηνη νευρικη ανορεξία της, που δεν έχει καταλάβει και τους ιδεοψυχαναγκασμους της που οι ξενιστες έχουν προκαλέσει, ακολουθώντας τους νόμους της Μάνας φύσης, της παρέδωσε τον γόνο, γνωρίζωντας ότι η αντίδραση της Έμψυχης Οργανικης Πύλης θα του δώσει το τελευταίο κλειδί της ΝΕΜΕΣΕΩΣ.

Έτσι και έγινε, η Θεραπαινίς αντι να εκτιμήσει που ο Σπίθας δεν κράτησε τον γόνο μακριά της για πολλους μηνες μεχρι την Δίκη της επιμέλειας, της οποίας νομικά ο Σπίθας δεν διεκδικεί, αρνήθηκε να έχει με τον γόνο του, οποιαδήποτε επαφή, μέχρι την δίκη, για να καταφέρει όπως πιστευει η διαβολική Θεραπαινίς, ο γόνος λογω της βρεφικης ηλικίας του να ξεχάσει την αδυναμία που έχει στον Σπίθα. Πιστεύωντας ότι αυτο θα τον κάνει να γυρίσει, η ροή ποτέ δεν γυρίζει πίσω, αυτό το νόμο της φύσεως του πλανήτη και του Σπίθα δεν το χωνέψε.

Απο την στιγμή που η Θεραπαινίς θυσίασε το γαλήνιο υποσυνείδητο του γόνου της για να διαφυλάξει τα απορρίματα του δικού της υποσυνειδητου, απο τα οποία τρέφονται και την εξουσιαζουν οι ξενιστές, και να παίξει παιχνίδια εξουσίας του νού της, ο Σπίθας όφειλε να θυσιάση το υποσυνειδητο της Θεραπαινίς για να περισώσει το γρηγορότερο δυνατον ότι περισσοτερο μπορέσει απο την καθαρότητα της νεοενσαρκωμένης ψυχής, που αλλοιώνεται επικίνδυνα συμβιώνοντας μαζί της και με τους οικείους της.

Στόν γηινο πεδίο ο Σπίθας απάντησε με μηνυση και αγωγή για τις ψευδεις κατάπτειστες ανηθικες συκοφαντίες όπως οτι ανηκει σε αίρεση(εκει, που η <δήθεν> πάει και ζητά γνώση και οδηγία) ότι ειναι ναρκωμανης, οτι την κτυπούσε ανελέητα,  ότι ειναι επικίνδυνος για το παιδι του κλπ κλπ.
Στο πνευματικο πεδιο στον αύλο κόσμο ο Σπίθας, αφήνει την Θεραπαινίς και τους βοηθούς της στην Νέμεση χωρίς το καταφύγιο της Κρωπίας.